Tuesday, March 31, 2009
Ugadi & Naresh Birthday Trip to Erode
We made a four day week end and went to Erode. Naresh's birthday was on 27th March which coincided with Ugadi. We kept the Ugadi puja very simple this time. We relaxed completely and spent time at home. We did not travel anywhere. Early summer was real hot.
It took 5 hours onward including the refreshment time at Adayar Anand Bhavan near Thoppur Toll Gate. Average speed of 57Kmph is not bad. The slowest stretch was Erode to Salem.
Route Distnce Time KMPH
=============================================
Erode
Salem /NH-7 61 1:21 45.19
Thoppur/NH-7 54 0:54 60.00
Krishnagiri/NH-7 67 0:50 80.40
Bangalore Border/NH-47 58 0:55 63.27
Bangalore Home 30 0:45 40.00
Erode - Bangalore Average Speed was 56.84.
It took 5 hours onward including the refreshment time at Adayar Anand Bhavan near Thoppur Toll Gate. Average speed of 57Kmph is not bad. The slowest stretch was Erode to Salem.
Route Distnce Time KMPH
=============================================
Erode
Salem /NH-7 61 1:21 45.19
Thoppur/NH-7 54 0:54 60.00
Krishnagiri/NH-7 67 0:50 80.40
Bangalore Border/NH-47 58 0:55 63.27
Bangalore Home 30 0:45 40.00
Erode - Bangalore Average Speed was 56.84.
Saturday, March 21, 2009
Being Bold and Proactive to Recession
This blog comes out of my comment to Navrang's blog. When recession arrived, I had some thought process. I think recession is natural process to fix the gap between reality and hype (boom). This includes real estate, share market, job oppurtunities. I decided to walk exactly in the opposite direction compared to the rest.
What one can do is to take home loan to buy site and construct house. You can buy a car or even a SUV. You can spend on home infrastructure like LCD monitor, Laptop, Inverter with good backup, etc. You get good interest rate, good price, decent service and above all you contribute to the economy when it needs you. Remember customer is kind in recession times.
For safety measures, keep bank balance to run at least 10 months. More important, keep your mind and your family members well prepared for even the worst. Discuss about possibly moving in with close friends or parents (in-laws) in case hit by recession. It could be job loss or close down of your company. Lookup to identify such reliable friends whom you can trust. Even talk to them. That only will let them understand that you are there for them if they are impacted.
But be realistic. You can be with friends or family for 2 to 3 months. After that think about moving to some small cost friendly town or village. Make sure it is well accessible from the City. May be 2 to 3 hours of train ride. For instance from Bangalore you can move to Dharmapuri. From Chennai you can move to Kanjipuram. There are plenty of places. By doing this you can cut down your monthly expenses to mere five to eight thousand. Whereas now in city you will be spending 10s of thousands a month. Note that you have good access to the city to attend interviews and visiting friends/contacts etc.
Now if you have a own house thats far better. If you have home loan EMI then do not hesitate to talk to your bank about possible ways to handle in case there is a event. It could be paying just Interest for few months or even skipping few months of EMI with a written letter from you to them. This is better than uninformed skip of EMI and reactive steps.
This kind of preparation will make the 10 months backup very reasonable and easy to arrange. Retaining normal lifestyle using backup is a very heavy burden.
The most important thing is mental readiness, understanding in the family and a plan that was already well thought about. This will make the experience more of a learning and something great to remember when we recover from it.
What one can do is to take home loan to buy site and construct house. You can buy a car or even a SUV. You can spend on home infrastructure like LCD monitor, Laptop, Inverter with good backup, etc. You get good interest rate, good price, decent service and above all you contribute to the economy when it needs you. Remember customer is kind in recession times.
For safety measures, keep bank balance to run at least 10 months. More important, keep your mind and your family members well prepared for even the worst. Discuss about possibly moving in with close friends or parents (in-laws) in case hit by recession. It could be job loss or close down of your company. Lookup to identify such reliable friends whom you can trust. Even talk to them. That only will let them understand that you are there for them if they are impacted.
But be realistic. You can be with friends or family for 2 to 3 months. After that think about moving to some small cost friendly town or village. Make sure it is well accessible from the City. May be 2 to 3 hours of train ride. For instance from Bangalore you can move to Dharmapuri. From Chennai you can move to Kanjipuram. There are plenty of places. By doing this you can cut down your monthly expenses to mere five to eight thousand. Whereas now in city you will be spending 10s of thousands a month. Note that you have good access to the city to attend interviews and visiting friends/contacts etc.
Now if you have a own house thats far better. If you have home loan EMI then do not hesitate to talk to your bank about possible ways to handle in case there is a event. It could be paying just Interest for few months or even skipping few months of EMI with a written letter from you to them. This is better than uninformed skip of EMI and reactive steps.
This kind of preparation will make the 10 months backup very reasonable and easy to arrange. Retaining normal lifestyle using backup is a very heavy burden.
The most important thing is mental readiness, understanding in the family and a plan that was already well thought about. This will make the experience more of a learning and something great to remember when we recover from it.
Labels: Economy, Family, Recession
மணி (Mani)
மணி நல்ல கருப்பு. முகமெல்லாம் ஞாபகமில்லை. வேஸ்டி மட்டும்தான், மேல்சட்டகூட கிடையாது. தோட்ட வேலை, மாட்டு வண்டி ஓட்டுவது, தென்னை மரம் ஏறுவது, இப்படி அத்தனை வேலையும் மணிக்கு அத்துப்படி. மணியோட குரல்கூட ஞாபகமில்லை.
மணி சாப்பிடுவதே தனி அழகு. அலுமினிய வட்ட தட்டம். இங்க அங்க கொஞ்சம் ஒடுங்கி இருக்கும், ஆனால் சுத்தமாத்தான் இருக்கும். பெரும்பாலும் ராகிகலிதான் சாப்பிடுவான். தொட்டுக்க நிலகடலை சட்னி, கத்திரிக்காய் குழம்பு, எதாவது ஒன்று. கலி ராகி நிறம், சட்னி 'rose' நிறம், தட்டம் ஈய நிறம். இன்றும் நிலக்கடலை சட்னி அல்லது வரமிளகாய் வைத்து அரைத்த தேங்காய் சட்னி சாப்பிட்டால் எனக்கு மணி ஞாபகம் வந்துரும்.
மணி மாட்டு வண்டி ஓட்டும்போது பெரும்பாலும் நான் அவன் பக்கத்திலேதான் இருப்பேன். சில சமயம் மாட்டோட வாலை கொடுத்து என்னை கடிக்க சொல்லுவான். ஒத்த மாட்டு வண்டி, படு ஜோராக போகும். சித்திரைக் கோயிலுக்கு போனபோது குரங்குகள் வண்டிக்குள்ளே புகுந்து வாழைத்தாறு உள்பட தின்பண்டங்களை சூரையாடிதை மறக்கவே முடியாது. அப்புறம் ஏர் உழும்போது என்னை கலப்பையில் இரண்டுபக்கம் கால் போட்டு உட்கார வைத்து கொண்டு உழுவான். அவன் குடும்பமெல்லாம் நிணைவில்லை. கடைசியாக நான் மணியை பார்த்தபோது எனக்கு 4 வயது.
மணி இப்பொது இல்லை. ஏனோ அதில் துக்கம் துளிகூட இல்லை. ஆனால் முப்பது வருசங்களுக்கு அப்புறமும் மணியை ஞாபகம் இருக்கு.
மணி சாப்பிடுவதே தனி அழகு. அலுமினிய வட்ட தட்டம். இங்க அங்க கொஞ்சம் ஒடுங்கி இருக்கும், ஆனால் சுத்தமாத்தான் இருக்கும். பெரும்பாலும் ராகிகலிதான் சாப்பிடுவான். தொட்டுக்க நிலகடலை சட்னி, கத்திரிக்காய் குழம்பு, எதாவது ஒன்று. கலி ராகி நிறம், சட்னி 'rose' நிறம், தட்டம் ஈய நிறம். இன்றும் நிலக்கடலை சட்னி அல்லது வரமிளகாய் வைத்து அரைத்த தேங்காய் சட்னி சாப்பிட்டால் எனக்கு மணி ஞாபகம் வந்துரும்.
மணி மாட்டு வண்டி ஓட்டும்போது பெரும்பாலும் நான் அவன் பக்கத்திலேதான் இருப்பேன். சில சமயம் மாட்டோட வாலை கொடுத்து என்னை கடிக்க சொல்லுவான். ஒத்த மாட்டு வண்டி, படு ஜோராக போகும். சித்திரைக் கோயிலுக்கு போனபோது குரங்குகள் வண்டிக்குள்ளே புகுந்து வாழைத்தாறு உள்பட தின்பண்டங்களை சூரையாடிதை மறக்கவே முடியாது. அப்புறம் ஏர் உழும்போது என்னை கலப்பையில் இரண்டுபக்கம் கால் போட்டு உட்கார வைத்து கொண்டு உழுவான். அவன் குடும்பமெல்லாம் நிணைவில்லை. கடைசியாக நான் மணியை பார்த்தபோது எனக்கு 4 வயது.
மணி இப்பொது இல்லை. ஏனோ அதில் துக்கம் துளிகூட இல்லை. ஆனால் முப்பது வருசங்களுக்கு அப்புறமும் மணியை ஞாபகம் இருக்கு.
Labels: childhood, Personal, சிறுகதை, சொந்தக் கதை
Thursday, March 19, 2009
Too Busy to Live???
It is more than two weeks since I checked my personal emails. I do not call any of my friends during week days in the past two weeks. I did not blog for 2+ months. I hardly finish reading the DNA news paper. I had no time to arrange creeping threads for the flowering creepers I bought two weeks ago. I get up in the morning tired. Is it really worth being so busy?
Wakeup 6:30
Leave to work 7:45
Reach Office 8:15
Go to Gym 4:45
Leave for the day 6:30
Reach Home 7:15
Water Plants at 8:30
Go walking with wife 9:00 - 9:30
Work from home 9:30 - 11:30
Only entertainment in whole day is listen FM during driving, chatting with colleagues during lunch and tea time.
The story I wanted to post about Mani (மணி) is still pending...
Wakeup 6:30
Leave to work 7:45
Reach Office 8:15
Go to Gym 4:45
Leave for the day 6:30
Reach Home 7:15
Water Plants at 8:30
Go walking with wife 9:00 - 9:30
Work from home 9:30 - 11:30
Only entertainment in whole day is listen FM during driving, chatting with colleagues during lunch and tea time.
The story I wanted to post about Mani (மணி) is still pending...
Subscribe to Posts [Atom]
